Saraswati Mata Chalisa

॥ ଦୋହା ॥

ଜନକ ଜନନି ପଦ କମଲ ରଜ, ନିଜ ମସ୍ତକ ପର ଧାରି।
ବନ୍ଦୌଂ ମାତୁ ସରସ୍ୱତୀ, ବୁଦ୍ଧି ବଲ ଦେ ଦାତାରି॥

ପୂର୍ଣ ଜଗତ ମେଂ ବ୍ୟାପ୍ତ ତବ, ମହିମା ଅମିତ ଅନନ୍ତୁ।
ରାମସାଗର କେ ପାପ କୋ, ମାତୁ ତୁହୀ ଅବ ହନ୍ତୁ॥

॥ ଚୌପାଈ ॥

ଜୟ ଶ୍ରୀ ସକଲ ବୁଦ୍ଧି ବଲରାସୀ।
ଜୟ ସର୍ୱଜ୍ଞ ଅମର ଅବିନାସୀ॥

ଜୟ ଜୟ ଜୟ ବୀଣାକର ଧାରୀ।
କରତୀ ସଦା ସୁହଂସ ସବାରୀ॥

ରୂପ ଚତୁର୍ଭୁଜଧାରୀ ମାତା।
ସକଲ ବିଶ୍ୱ ଅନ୍ଦର ବିଖ୍ୟାତା॥

ଜଗ ମେଂ ପାପ ବୁଦ୍ଧି ଜବ ହୋତୀ।
ଜବହି ଧର୍ମ କୀ ଫୀକୀ ଜ୍ୟୋତୀ॥

ତବହି ମାତୁ ଲେ ନିଜ ଅବତାରା।
ପାପ ହୀନ କରତୀ ମହି ତାରା॥

ବାଲ୍ମୀକି ଜୀ ଥେ ବହମ ଜ୍ଞାନୀ।
ତବ ପ୍ରସାଦ ଜାନୈ ସଂସାରା॥

ରାମାୟଣ ଜୋ ରଚେ ବନାଈ।
ଆଦି କବୀ କୀ ପଦବୀ ପାଈ॥

କାଲିଦାସ ଜୋ ଭୟେ ବିଖ୍ୟାତା।
ତେରୀ କୃପା ଦୃଷ୍ଟି ସେ ମାତା॥

ତୁଲସୀ ସୂର ଆଦି ବିଦ୍ଧାନା।
ଭୟେ ଔର ଜୋ ଜ୍ଞାନୀ ନାନା॥

ତିନ୍ହହିଂ ନ ଔର ରହେଉ ଅବଲମ୍ବା।
କେବଲ କୃପା ଆପକୀ ଅମ୍ବା॥

କରହୁ କୃପା ସୋଇ ମାତୁ ଭବାନୀ।
ଦୁଖିତ ଦୀନ ନିଜ ଦାସହି ଜାନୀ॥

ପୁତ୍ର କରୈ ଅପରାଧ ବହୂତା।
ତେହି ନ ଧରଇ ଚିତ ସୁନ୍ଦର ମାତା॥

ରାଖୁ ଲାଜ ଜନନୀ ଅବ ମେରୀ।
ବିନୟ କରୂଂ ବହୁ ଭାଁତି ଘନେରୀ॥

ମୈଂ ଅନାଥ ତେରୀ ଅବଲମ୍ବା।
କୃପା କରଉ ଜୟ ଜୟ ଜଗଦମ୍ବା॥

ମଧୁ କୈଟଭ ଜୋ ଅତି ବଲବାନା।
ବାହୁୟୁଦ୍ଧ ବିଷ୍ଣୂ ତେ ଠାନା॥

ସମର ହଜାର ପାଞ୍ଚ ମେଂ ଘୋରା।
ଫିର ଭୀ ମୁଖ ଉନସେ ନହିଂ ମୋରା॥

ମାତୁ ସହାୟ ଭଈ ତେହି କାଲା।
ବୁଦ୍ଧି ବିପରୀତ କରୀ ଖଲହାଲା॥

ତେହି ତେ ମୃତ୍ୟୁ ଭଈ ଖଲ କେରୀ।
ପୁରବହୁ ମାତୁ ମନୋରଥ ମେରୀ॥

ଚଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡ ଜୋ ଥେ ବିଖ୍ୟାତା।
ଛଣ ମହୁଂ ସଂହାରେଉ ତେହି ମାତା॥

ରକ୍ତବୀଜ ସେ ସମରଥ ପାପୀ।
ସୁର-ମୁନି ହୃଦୟ ଧରା ସବ କାମ୍ପୀ॥

କାଟେଉ ସିର ଜିମ କଦଲୀ ଖମ୍ବା।
ବାର ବାର ବିନବଉଂ ଜଗଦମ୍ବା॥

ଜଗ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଜୋ ଶୁମ୍ଭ ନିଶୁମ୍ଭା।
ଛିନ ମେଂ ବଧେ ତାହି ତୂ ଅମ୍ବା॥

ଭରତ-ମାତୁ ବୁଧି ଫେରେଉ ଜାଈ।
ରାମଚନ୍ଦ୍ର ବନବାସ କରାଈ॥

ଏହି ବିଧି ରାବନ ବଧ ତୁମ କୀନ୍ହା।
ସୁର ନର ମୁନି ସବ କହୁଂ ସୁଖ ଦୀନ୍ହା॥

କୋ ସମରଥ ତବ ଯଶ ଗୁନ ଗାନା।
ନିଗମ ଅନାଦି ଅନନ୍ତ ବଖାନା॥

ବିଷ୍ଣୁ ରୂଦ୍ର ଅଜ ସକହିଂ ନ ମାରୀ।
ଜିନକୀ ହୋ ତୁମ ରକ୍ଷାକାରୀ॥

ରକ୍ତ ଦନ୍ତିକା ଔର ଶତାକ୍ଷୀ।
ନାମ ଅପାର ହୈ ଦାନବ ଭକ୍ଷୀ॥

ଦୁର୍ଗମ କାଜ ଧରା ପର କୀନ୍ହା।
ଦୁର୍ଗା ନାମ ସକଲ ଜଗ ଲୀନ୍ହା॥

ଦୁର୍ଗ ଆଦି ହରନୀ ତୂ ମାତା।
କୃପା କରହୁ ଜବ ଜବ ସୁଖଦାତା॥

ନୃପ କୋପିତ ଜୋ ମାରନ ଚାହୈ।
କାନନ ମେଂ ଘେରେ ମୃଗ ନାହୈ॥

ସାଗର ମଧ୍ୟ ପୋତ କେ ଭଙ୍ଗେ।
ଅତି ତୂଫାନ ନହିଂ କୋଊ ସଙ୍ଗେ॥

ଭୂତ ପ୍ରେତ ବାଧା ଯା ଦୁଃଖ ମେଂ।
ହୋ ଦରିଦ୍ର ଅଥବା ସଙ୍କଟ ମେଂ॥

ନାମ ଜପେ ମଙ୍ଗଲ ସବ ହୋଈ।
ସଂଶୟ ଇସମେଂ କରଇ ନ କୋଈ॥

ପୁତ୍ରହୀନ ଜୋ ଆତୁର ଭାଈ।
ସବୈ ଛାଂଡ଼ି ପୂଜେଂ ଏହି ମାଈ॥

କରୈ ପାଠ ନିତ ଯହ ଚାଲୀସା।
ହୋୟ ପୁତ୍ର ସୁନ୍ଦର ଗୁଣ ଈସା॥

ଧୂପାଦିକ ନୈବେଦ୍ୟ ଚଢାବୈ।
ସଙ୍କଟ ରହିତ ଅବଶ୍ୟ ହୋ ଜାବୈ॥

ଭକ୍ତି ମାତୁ କୀ କରୈ ହମେଶା।
ନିକଟ ନ ଆବୈ ତାହି କଲେଶା॥

ବନ୍ଦୀ ପାଠ କରେଂ ଶତ ବାରା।
ବନ୍ଦୀ ପାଶ ଦୂର ହୋ ସାରା॥

କରହୁ କୃପା ଭବମୁକ୍ତି ଭବାନୀ।
ମୋ କହଂ ଦାସ ସଦା ନିଜ ଜାନୀ॥

॥ ଦୋହା ॥

ମାତା ସୂରଜ କାନ୍ତି ତବ, ଅନ୍ଧକାର ମମ ରୂପ।
ଡୂବନ ତେ ରକ୍ଷା କରହୁ, ପରୂଂ ନ ମୈଂ ଭବ-କୂପ॥

ବଲ ବୁଦ୍ଧି ବିଦ୍ୟା ଦେହୁଂ ମୋହି, ସୁନହୁ ସରସ୍ୱତି ମାତୁ।
ଅଧମ ରାମସାଗରହିଂ ତୁମ, ଆଶ୍ରୟ ଦେଉ ପୁନାତୁ॥