Shakambhari Mata Chalisa

॥ ದೋಹಾ ॥

ಬಂದಉ ಮಾಁ ಶಾಕಂಭರೀ, ಚರಣಗುರು ಕಾ ಧರಕರ ಧ್ಯಾನ।
ಶಾಕಂಭರೀ ಮಾಁ ಚಾಲೀಸಾ ಕಾ, ಕರೇ ಪ್ರಖ್ಯಾನ॥

ಆನಂದಮಯೀ ಜಗದಂಬಿಕಾ, ಅನಂತ ರೂಪ ಭಂಡಾರ।
ಮಾಁ ಶಾಕಂಭರೀ ಕೀ ಕೃಪಾ, ಬನೀ ರಹೇ ಹರ ಬಾರ॥

॥ ಚೌಪಾಈ ॥

ಶಾಕಂಭರೀ ಮಾಁ ಅತಿ ಸುಖಕಾರೀ।
ಪೂರ್ಣ ಬ್ರಹ್ಮ ಸದಾ ದುಃಖ ಹಾರೀ॥

ಕಾರಣ ಕರಣ ಜಗತ ಕೀ ದಾತಾ।
ಆನಂದ ಚೇತನ ವಿಶ್ವ ವಿಧಾತಾ॥

ಅಮರ ಜೋತ ಹೈ ಮಾತ ತುಮ್ಹಾರೀ।
ತುಮ ಹೀ ಸದಾ ಭಗತನ ಹಿತಕಾರೀ॥

ಮಹಿಮಾ ಅಮಿತ ಅಥಾಹ ಅರ್ಪಣಾ।
ಬ್ರಹ್ಮ ಹರಿ ಹರ ಮಾತ ಅರ್ಪಣಾ॥

ಜ್ಞಾನ ರಾಶಿ ಹೋ ದೀನ ದಯಾಲೀ।
ಶರಣಾಗತ ಘರ ಭರತೀ ಖುಶಹಾಲೀ॥

ನಾರಾಯಣೀ ತುಮ ಬ್ರಹ್ಮ ಪ್ರಕಾಶೀ।
ಜಲ-ಥಲ-ನಭ ಹೋ ಅವಿನಾಶೀ॥

ಕಮಲ ಕಾಂತಿಮಯ ಶಾಂತಿ ಅನಪಾ।
ಜೋತ ಮನ ಮರ್ಯಾದಾ ಜೋತ ಸ್ವರುಪಾ॥

ಜಬ ಜಬ ಭಕ್ತೋಂ ನೇ ಹೈ ಧ್ಯಾಈ।
ಜೋತ ಅಪನೀ ಪ್ರಕಟ ಹೋ ಆಈ॥

ಪ್ಯಾರೀ ಬಹನ ಕೇ ಸಂಗ ವಿರಾಜೇ।
ಮಾತ ಶತಾಕ್ಷಿ ಸಂಗ ಹೀ ಸಾಜೇ॥

ಭೀಮ ಭಯಂಕರ ರೂಪ ಕರಾಲೀ।
ತೀಸರೀ ಬಹನ ಕೀ ಜೋತ ನಿರಾಲೀ॥

ಚೌಥೀ ಬಹಿನ ಭ್ರಾಮರೀ ತೇರೀ।
ಅದ್ಭುತ ಚಂಚಲ ಚಿತ್ತ ಚಿತೇರೀ॥

ಸಮ್ಮುಖ ಭೈರವ ವೀರ ಖಡ಼ಾ ಹೈ।
ದಾನವ ದಲ ಸೇ ಖೂಬ ಲಡ಼ಾ ಹೈ॥

ಶಿವ ಶಂಕರ ಪ್ರಭು ಭೋಲೇ ಭಂಡಾರೀ।
ಸದಾ ಶಾಕಂಭರೀ ಮಾಁ ಕಾ ಚೇರಾ॥

ಹಾಥ ಧ್ವಜಾ ಹನುಮಾನ ವಿರಾಜೇ।
ಯುದ್ಧ ಭೂಮಿ ಮೇಂ ಮಾಁ ಸಂಗ ಸಾಜೇ॥

ಕಾಲ ರಾತ್ರಿ ಧಾರೇ ಕರಾಲೀ।
ಬಹಿನ ಮಾತ ಕೀ ಅತಿ ವಿಕರಾಲೀ॥

ದಶ ವಿದ್ಯಾ ನವ ದುರ್ಗಾ ಆದಿ।
ಧ್ಯಾತೇ ತುಮ್ಹೇಂ ಪರಮಾರ್ಥ ವಾದಿ॥

ಅಷ್ಟ ಸಿದ್ಧಿ ಗಣಪತಿ ಜೀ ದಾತಾ।
ಬಾಲ ರೂಪ ಶರಣಾಗತ ಮಾತಾ॥

ಮಾಁ ಭಂಡಾರೇ ಕೇ ರಖವಾರೀ।
ಪ್ರಥಮ ಪೂಜನೇ ಕೇ ಅಧಿಕಾರೀ॥

ಜಗ ಕೀ ಏಕ ಭ್ರಮಣ ಕೀ ಕಾರಣ।
ಶಿವ ಶಕ್ತಿ ಹೋ ದುಷ್ಟ ವಿದಾರಣ॥

ಭೂರಾ ದೇವ ಲೌಕಡ಼ಾ ದೂಜಾ।
ಜಿಸಕೀ ಹೋತೀ ಪಹಲೀ ಪೂಜಾ॥

ಬಲೀ ಬಜರಂಗೀ ತೇರಾ ಚೇರಾ।
ಚಲೇ ಸಂಗ ಯಶ ಗಾತಾ ತೇರಾ॥

ಪಾಁಚ ಕೋಸ ಕೀ ಖೋಲ ತುಮ್ಹಾರೀ।
ತೇರೀ ಲೀಲಾ ಅತಿ ವಿಸ್ತಾರೀ॥

ರಕ್ತ ದಂತಿಕಾ ತುಮ್ಹೀಂ ಬನೀ ಹೋ।
ರಕ್ತ ಪಾನ ಕರ ಅಸುರ ಹನೀ ಹೋ॥

ರಕ್ತ ಬೀಜ ಕಾ ನಾಶ ಕಿಯಾ ಥಾ।
ಛಿನ್ನ ಮಸ್ತಿಕಾ ರೂಪ ಲಿಯಾ ಥಾ॥

ಸಿದ್ಧ ಯೋಗಿನೀ ಸಹಸ್ಯಾ ರಾಜೇ।
ಸಾತ ಕುಂಡ ಮೇಂ ಆಪ ವಿರಾಜೇ॥

ರೂಪ ಮರಾಲ ಕಾ ತುಮನೇ ಧಾರಾ।
ಭೋಜನ ದೇ ದೇ ಜನ ಜನ ತಾರಾ॥

ಶೋಕ ಪಾತ ಸೇ ಮುನಿ ಜನ ತಾರೇ।
ಶೋಕ ಪಾತ ಜನ ದುಃಖ ನಿವಾರೇ॥

ಭದ್ರ ಕಾಲೀ ಕಮಲೇಶ್ವರ ಆಈ।
ಕಾಂತ ಶಿವಾ ಭಗತನ ಸುಖದಾಈ॥

ಭೋಗ ಭಂಡಾರಾ ಹಲವಾ ಪೂರೀ।
ಧ್ವಜಾ ನಾರಿಯಲ ತಿಲಕ ಸಿಂದುರೀ॥

ಲಾಲ ಚುನರೀ ಲಗತೀ ಪ್ಯಾರೀ।
ಯೇ ಹೀ ಭೇಂಟ ಲೇ ದುಃಖ ನಿವಾರೀ॥

ಅಂಧೇ ಕೋ ತುಮ ನಯನ ದಿಖಾತೀ।
ಕೋಢ಼ೀ ಕಾಯಾ ಸಫಲ ಬನಾತೀ॥

ಬಾಁಝನ ಕೇ ಘರ ಬಾಲ ಖಿಲಾತೀ।
ನಿರ್ಧನ ಕೋ ಧನ ಖೂಬ ದಿಲಾತೀ॥

ಸುಖ ದೇ ದೇ ಭಗತ ಕೋ ತಾರೇ।
ಸಾಧು ಸಜ್ಜನ ಕಾಜ ಸಂವಾರೇ॥

ಭೂಮಂಡಲ ಸೇ ಜೋತ ಪ್ರಕಾಶೀ।
ಶಾಕಂಭರೀ ಮಾಁ ದುಃಖ ಕೀ ನಾಶೀ॥

ಮಧುರ ಮಧುರ ಮುಸ್ಕಾನ ತುಮ್ಹಾರೀ।
ಜನ್ಮ ಜನ್ಮ ಪಹಚಾನ ಹಮಾರೀ॥

ಚರಣ ಕಮಲ ತೇರೇ ಬಲಿಹಾರೀ।
ಜೈ ಜೈ ಜೈ ಜಗ ಜನನೀ ತುಮ್ಹಾರೀ॥

ಕಾಂತಾ ಚಾಲೀಸಾ ಅತಿ ಸುಖಕಾರೀ।
ಸಂಕಟ ದುಃಖ ದುವಿಧಾ ಸಬ ಟಾರೀ॥

ಜೋ ಕೋಈ ಜನ ಚಾಲೀಸಾ ಗಾವೇ।
ಮಾತ ಕೃಪಾ ಅತಿ ಸುಖ ಪಾವೇ॥

ಕಾಂತಾ ಪ್ರಸಾದ ಜಗಾಧರೀ ವಾಸೀ।
ಭಾವ ಶಾಕಂಭರೀ ತತ್ವ ಪ್ರಕಾಶೀ॥

ಬಾರ ಬಾರ ಕಹೇಂ ಕರ ಜೋರೀ।
ವಿನತೀ ಸುನ ಶಾಕಂಭರೀ ಮೋರೀ॥

ಮೈಂ ಸೇವಕ ಹೂಁ ದಾಸ ತುಮ್ಹಾರಾ।
ಜನನೀ ಕರನಾ ಭವ ನಿಸ್ತಾರಾ॥

ಯಹ ಸೌ ಬಾರ ಪಾಠ ಕರೇ ಕೋಈ।
ಮಾತು ಕೃಪಾ ಅಧಿಕಾರೀ ಸೋಈ॥

ಸಂಕಟ ಕಷ್ಟ ಕೋ ಮಾತ ನಿವಾರೇ।
ಶೋಕ ಮೋಹ ಶತ್ರು ನ ಸಂಹಾರೇ॥

ನಿರ್ಧನ ಧನ ಸುಖ ಸಂಪತ್ತಿ ಪಾವೇ।
ಶ್ರದ್ಧಾ ಭಕ್ತಿ ಸೇ ಚಾಲೀಸಾ ಗಾವೇ॥

ನೌ ರಾತ್ರೋಂ ತಕ ದೀಪ ಜಗಾವೇ।
ಸಪರಿವಾರ ಮಗನ ಹೋ ಗಾವೇ॥

ಪ್ರೇಮ ಸೇ ಪಾಠ ಕರೇ ಮನ ಲಾಈ।
ಕಾಂತ ಶಾಕಂಭರೀ ಅತಿ ಸುಖದಾಈ॥

॥ ದೋಹಾ ॥

ದುರ್ಗಾ ಸುರ ಸಂಹಾರಣಿ, ಕರಣಿ ಜಗ ಕೇ ಕಾಜ।
ಶಾಕಂಭರೀ ಜನನಿ ಶಿವೇ, ರಖನಾ ಮೇರೀ ಲಾಜ॥

ಯುಗ ಯುಗ ತಕ ವ್ರತ ತೇರಾ, ಕರೇ ಭಕ್ತ ಉದ್ಧಾರ।
ವೋ ಹೀ ತೇರಾ ಲಾಡ಼ಲಾ, ಆವೇ ತೇರೇ ದ್ವಾರ॥