Gita Chalisa - ଗୀତା ଚାଲିସା - Bhagavad Gita

॥ ଚୌପାଈ ॥

ପ୍ରଥମହିଂ ଗୁରୁକୋ ଶୀଶ ନବାଊଁ।
ହରିଚରଣୋଂ ମେଂ ଧ୍ୟାନ ଲଗାଊଁ॥

ଗୀତ ସୁନାଊଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଯାର।
ଧାରଣ ସେ ହୋ ବେଡ଼ା ପାର॥

ଅର୍ଜୁନ କହୈ ସୁନୋ ଭଗବାନା।
ଅପନେ ରୂପ ବତାୟେ ନାନା॥

ଉନକା ମୈଂ କଛୁ ଭେଦ ନ ଜାନା।
କିରପା କର ଫିର କହୋ ସୁଜାନା॥

ଜୋ କୋଈ ତୁମକୋ ନିତ ଧ୍ୟାବେ।
ଭକ୍ତିଭାବ ସେ ଚିତ୍ତ ଲଗାବେ॥

ରାତ ଦିବସ ତୁମରେ ଗୁଣ ଗାବେ।
ତୁମସେ ଦୂଜା ମନ ନହୀଂ ଭାବେ॥

ତୁମରା ନାମ ଜପେ ଦିନ ରାତ।
ଔର କରେ ନହୀଂ ଦୂଜୀ ବାତ॥

ଦୂଜା ନିରାକାର କୋ ଧ୍ୟାବେ।
ଅକ୍ଷର ଅଲଖ ଅନାଦି ବତାବେ॥

ଦୋନୋଂ ଧ୍ୟାନ ଲଗାନେ ବାଲା।
ଉନମେଂ କୁଣ ଉତ୍ତମ ନନ୍ଦଲାଲା॥

ଅର୍ଜୁନ ସେ ବୋଲେ ଭଗବାନ୍।
ସୁନ ପ୍ୟାରେ କଛୁ ଦେକର ଧ୍ୟାନ॥

ମେରା ନାମ ଜପୈ ଜପବାବେ।
ନେତ୍ରୋଂ ମେଂ ପ୍ରେମାଶ୍ରୁ ଛାବେ॥

ମୁଝ ବିନୁ ଔର କଛୁ ନହୀଂ ଚାବେ।
ରାତ ଦିବସ ମେରା ଗୁଣ ଗାବେ॥

ସୁନକର ମେରା ନାମୋଚ୍ଚାର।
ଉଠୈ ରୋମ ତନ ବାରମ୍ବାର॥

ଜିନକା କ୍ଷଣ ଟୂଟୈ ନହିଂ ତାର।
ଉନକୀ ଶ୍ରଦ୍ଘା ଅଟଲ ଅପାର॥

ମୁଝ ମେଂ ଜୁଡ଼କର ଧ୍ୟାନ ଲଗାବେ।
ଧ୍ୟାନ ସମୟ ବିହ୍ୱଲ ହୋ ଜାବେ॥

କଣ୍ଠ ରୁକେ ବୋଲା ନହିଂ ଜାବେ।
ମନ ବୁଧି ମେରେ ମାଁହୀ ସମାବେ॥

ଲଜ୍ଜା ଭୟ ରୁ ବିସାରେ ମାନ।
ଅପନା ରହେ ନା ତନ କା ଜ୍ଞାନ॥

ଐସେ ଜୋ ମନ ଧ୍ୟାନ ଲଗାବେ।
ସୋ ଯୋଗିନ ମେଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କହାବେ॥

ଜୋ କୋଈ ଧ୍ୟାବେ ନିର୍ଗୁଣ ରୂପ।
ପୂର୍ଣ ବ୍ରହ୍ମ ଅରୁ ଅଚଲ ଅନୂପ॥

ନିରାକାର ସବ ବେଦ ବତାବେ।
ମନ ବୁଦ୍ଧୀ ଜହଁ ଥାହ ନ ପାବେ॥

ଜିସକା କବହୁଁ ନ ହୋବେ ନାଶ।
ବ୍ୟାପକ ସବମେଂ ଜ୍ୟୋଂ ଆକାଶ॥

ଅଟଲ ଅନାଦି ଆନନ୍ଦଘନ।
ଜାନେ ବିରଲା ଜୋଗୀଜନ॥

ଐସା କରେ ନିରନ୍ତର ଧ୍ୟାନ।
ସବକୋ ସମଝେ ଏକ ସମାନ॥

ମନ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅପନେ ବଶ ରାଖେ।
ବିଷୟନ କେ ସୁଖ କବହୁଁ ନ ଚାଖେ॥

ସବ ଜୀବୋଂ କେ ହିତ ମେଂ ରତ।
ଐସା ଉନକା ସଚ୍ଚା ମତ॥

ବହ ଭୀ ମେରେ ହୀ କୋ ପାତେ।
ନିଶ୍ଚୟ ପରମା ଗତି କୋ ଜାତେ॥

ଫଲ ଦୋନୋଂ କା ଏକ ସମାନ।
କିନ୍ତୁ କଠିନ ହୈ ନିର୍ଗୁଣ ଧ୍ୟାନ॥

ଜବତକ ହୈ ମନ ମେଂ ଅଭିମାନ।
ତବତକ ହୋନା ମୁଶ୍କିଲ ଜ୍ଞାନ॥

ଜିନକା ହୈ ନିର୍ଗୁଣ ମେଂ ପ୍ରେମ।
ଉନକା ଦୁର୍ଘଟ ସାଧନ ନେମ॥

ମନ ଟିକନେ କୋ ନହୀଂ ଅଧାର।
ଇସସେ ସାଧନ କଠିନ ଅପାର॥

ସଗୁନ ବ୍ରହ୍ମ କା ସୁଗମ ଉପାୟ।
ସୋ ମୈଂ ତୁଝକୋ ଦିୟା ବତାୟ॥

ଯଜ୍ଞ ଦାନାଦି କର୍ମ ଅପାରା।
ମେରେ ଅର୍ପଣ କର କର ସାରା॥

ଅଟଲ ଲଗାବେ ମେରା ଧ୍ୟାନ।
ସମଝେ ମୁଝକୋ ପ୍ରାଣ ସମାନ॥

ସବ ଦୁନିୟା ସେ ତୋଡ଼େ ପ୍ରୀତ।
ମୁଝକୋ ସମଝେ ଅପନା ମୀତ॥

ପ୍ରେମ ମଗ୍ନ ହୋ ଅତି ଅପାର।
ସମଝେ ଯହ ସଂସାର ଅସାର॥

ଜିସକା ମନ ନିତ ମୁଝମେଂ ଯାର।
ଉନସେ କରତା ମୈଂ ଅତି ପ୍ୟାର॥

କେବଟ ବନକର ନାବ ଚଲାଊଁ।
ଭବ ସାଗର କେ ପାର ଲଗାଊଁ॥

ଯହ ହୈ ସବସେ ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନ।
ଇସସେ ତୂ କର ମେରା ଧ୍ୟାନ॥

ଫିର ହୋବେଗା ମୋହିଂ ସାମାନ।
ଯହ କହନା ମମ ସଚ୍ଚା ଜାନ॥

ଜୋ ଚାଲେ ଇସକେ ଅନୁସାର।
ବହ ଭୀ ହୋ ଭବସାଗର ପାର॥