
Gita Chalisa
గీత చలీసా
Bhagavad Gita
గీత చలీసా అనేది భగవద్గీతకు అంకితమైన ఒక పవిత్ర భక్తి గేయం. భగవద్గీత, కృష్ణుడు ఆర్జునతో చేసిన సంభాషణగా భావించే ఈ శాస్త్రం, జీవన మార్గదర్శకత్వాన్ని, ధర్మాన్ని, మరియు ఆత్మజ్ఞానాన్ని అందిస్తుంది. ఈ చలీసా ద్వారా భగవద్గీతలోని ముఖ్యమైన భావనలు మరియు సందేశాలను ప్రతిరోజు స్మరించుకోవడం ద్వారా మన జీవితం మరింత ఆనందంగా, శాంతిగా మారుతుంది. ఈ చలీసాను పఠించడం ద్వారా భక్తులు ఆధ్యాత్మిక శాంతి, మానసిక శక్తి మరియు శారీరక ఆరోగ్యం పొందవచ్చు. దైనందిన జిజీవిషతో కూడిన ఆందోళనలను అధిగమించగల శక్తిని ఈ చలీసా అందిస్తుంది. భగవద్గీతలోని సూత్రాలు మనకు ధైర్యం, సమాధానం మరియు శ్రద్ధను నింపుతాయి, తద్వారా పఠన సమయంలో మనలో ఆత్మవిశ్వాసం పెరుగుతుంది. ఈ గీత చలీసాను తెల్లవారుజామున లేదా సాయంత్రం పఠించడం ఉత్తమమైనది. దీన్ని శాంతమైన ప్రదేశంలో, శ్రద్ధతో
60 views
॥ చౌపాఈ ॥
ప్రథమహిం గురుకో శీశ నవాఊఀ।
హరిచరణోం మేం ధ్యాన లగాఊఀ॥
గీత సునాఊఀ అద్భుత యార।
ధారణ సే హో బేడా పార॥
అర్జున కహై సునో భగవానా।
అపనే రూప బతాయే నానా॥
ఉనకా మైం కఛు భేద న జానా।
కిరపా కర ఫిర కహో సుజానా॥
జో కోఈ తుమకో నిత ధ్యావే।
భక్తిభావ సే చిత్త లగావే॥
రాత దివస తుమరే గుణ గావే।
తుమసే దూజా మన నహీం భావే॥
తుమరా నామ జపే దిన రాత।
ఔర కరే నహీం దూజీ బాత॥
దూజా నిరాకార కో ధ్యావే।
అక్షర అలఖ అనాది బతావే॥
దోనోం ధ్యాన లగానే వాలా।
ఉనమేం కుణ ఉత్తమ నందలాలా॥
అర్జున సే బోలే భగవాన్।
సున ప్యారే కఛు దేకర ధ్యాన॥
మేరా నామ జపై జపవావే।
నేత్రోం మేం ప్రేమాశ్రు ఛావే॥
ముఝ బిను ఔర కఛు నహీం చావే।
రాత దివస మేరా గుణ గావే॥
సునకర మేరా నామోచ్చార।
ఉఠై రోమ తన బారంబార॥
జినకా క్షణ టూటై నహిం తార।
ఉనకీ శ్రద్ఘా అటల అపార॥
ముఝ మేం జుడకర ధ్యాన లగావే।
ధ్యాన సమయ విహ్వల హో జావే॥
కంఠ రుకే బోలా నహిం జావే।
మన బుధి మేరే మాఀహీ సమావే॥
లజ్జా భయ రు బిసారే మాన।
అపనా రహే నా తన కా జ్ఞాన॥
ఐసే జో మన ధ్యాన లగావే।
సో యోగిన మేం శ్రేష్ఠ కహావే॥
జో కోఈ ధ్యావే నిర్గుణ రూప।
పూర్ణ బ్రహ్మ అరు అచల అనూప॥
నిరాకార సబ వేద బతావే।
మన బుద్ధీ జహఀ థాహ న పావే॥
జిసకా కబహుఀ న హోవే నాశ।
బ్యాపక సబమేం జ్యోం ఆకాశ॥
అటల అనాది ఆనందఘన।
జానే బిరలా జోగీజన॥
ఐసా కరే నిరంతర ధ్యాన।
సబకో సమఝే ఏక సమాన॥
మన ఇంద్రియ అపనే వశ రాఖే।
విషయన కే సుఖ కబహుఀ న చాఖే॥
సబ జీవోం కే హిత మేం రత।
ఐసా ఉనకా సచ్చా మత॥
వహ భీ మేరే హీ కో పాతే।
నిశ్చయ పరమా గతి కో జాతే॥
ఫల దోనోం కా ఏక సమాన।
కింతు కఠిన హై నిర్గుణ ధ్యాన॥
జబతక హై మన మేం అభిమాన।
తబతక హోనా ముశ్కిల జ్ఞాన॥
జినకా హై నిర్గుణ మేం ప్రేమ।
ఉనకా దుర్ఘట సాధన నేమ॥
మన టికనే కో నహీం అధార।
ఇససే సాధన కఠిన అపార॥
సగున బ్రహ్మ కా సుగమ ఉపాయ।
సో మైం తుఝకో దియా బతాయ॥
యజ్ఞ దానాది కర్మ అపారా।
మేరే అర్పణ కర కర సారా॥
అటల లగావే మేరా ధ్యాన।
సమఝే ముఝకో ప్రాణ సమాన॥
సబ దునియా సే తోడే ప్రీత।
ముఝకో సమఝే అపనా మీత॥
ప్రేమ మగ్న హో అతి అపార।
సమఝే యహ సంసార అసార॥
జిసకా మన నిత ముఝమేం యార।
ఉనసే కరతా మైం అతి ప్యార॥
కేవట బనకర నావ చలాఊఀ।
భవ సాగర కే పార లగాఊఀ॥
యహ హై సబసే ఉత్తమ జ్ఞాన।
ఇససే తూ కర మేరా ధ్యాన॥
ఫిర హోవేగా మోహిం సామాన।
యహ కహనా మమ సచ్చా జాన॥
జో చాలే ఇసకే అనుసార।
వహ భీ హో భవసాగర పార॥
ప్రథమహిం గురుకో శీశ నవాఊఀ।
హరిచరణోం మేం ధ్యాన లగాఊఀ॥
గీత సునాఊఀ అద్భుత యార।
ధారణ సే హో బేడా పార॥
అర్జున కహై సునో భగవానా।
అపనే రూప బతాయే నానా॥
ఉనకా మైం కఛు భేద న జానా।
కిరపా కర ఫిర కహో సుజానా॥
జో కోఈ తుమకో నిత ధ్యావే।
భక్తిభావ సే చిత్త లగావే॥
రాత దివస తుమరే గుణ గావే।
తుమసే దూజా మన నహీం భావే॥
తుమరా నామ జపే దిన రాత।
ఔర కరే నహీం దూజీ బాత॥
దూజా నిరాకార కో ధ్యావే।
అక్షర అలఖ అనాది బతావే॥
దోనోం ధ్యాన లగానే వాలా।
ఉనమేం కుణ ఉత్తమ నందలాలా॥
అర్జున సే బోలే భగవాన్।
సున ప్యారే కఛు దేకర ధ్యాన॥
మేరా నామ జపై జపవావే।
నేత్రోం మేం ప్రేమాశ్రు ఛావే॥
ముఝ బిను ఔర కఛు నహీం చావే।
రాత దివస మేరా గుణ గావే॥
సునకర మేరా నామోచ్చార।
ఉఠై రోమ తన బారంబార॥
జినకా క్షణ టూటై నహిం తార।
ఉనకీ శ్రద్ఘా అటల అపార॥
ముఝ మేం జుడకర ధ్యాన లగావే।
ధ్యాన సమయ విహ్వల హో జావే॥
కంఠ రుకే బోలా నహిం జావే।
మన బుధి మేరే మాఀహీ సమావే॥
లజ్జా భయ రు బిసారే మాన।
అపనా రహే నా తన కా జ్ఞాన॥
ఐసే జో మన ధ్యాన లగావే।
సో యోగిన మేం శ్రేష్ఠ కహావే॥
జో కోఈ ధ్యావే నిర్గుణ రూప।
పూర్ణ బ్రహ్మ అరు అచల అనూప॥
నిరాకార సబ వేద బతావే।
మన బుద్ధీ జహఀ థాహ న పావే॥
జిసకా కబహుఀ న హోవే నాశ।
బ్యాపక సబమేం జ్యోం ఆకాశ॥
అటల అనాది ఆనందఘన।
జానే బిరలా జోగీజన॥
ఐసా కరే నిరంతర ధ్యాన।
సబకో సమఝే ఏక సమాన॥
మన ఇంద్రియ అపనే వశ రాఖే।
విషయన కే సుఖ కబహుఀ న చాఖే॥
సబ జీవోం కే హిత మేం రత।
ఐసా ఉనకా సచ్చా మత॥
వహ భీ మేరే హీ కో పాతే।
నిశ్చయ పరమా గతి కో జాతే॥
ఫల దోనోం కా ఏక సమాన।
కింతు కఠిన హై నిర్గుణ ధ్యాన॥
జబతక హై మన మేం అభిమాన।
తబతక హోనా ముశ్కిల జ్ఞాన॥
జినకా హై నిర్గుణ మేం ప్రేమ।
ఉనకా దుర్ఘట సాధన నేమ॥
మన టికనే కో నహీం అధార।
ఇససే సాధన కఠిన అపార॥
సగున బ్రహ్మ కా సుగమ ఉపాయ।
సో మైం తుఝకో దియా బతాయ॥
యజ్ఞ దానాది కర్మ అపారా।
మేరే అర్పణ కర కర సారా॥
అటల లగావే మేరా ధ్యాన।
సమఝే ముఝకో ప్రాణ సమాన॥
సబ దునియా సే తోడే ప్రీత।
ముఝకో సమఝే అపనా మీత॥
ప్రేమ మగ్న హో అతి అపార।
సమఝే యహ సంసార అసార॥
జిసకా మన నిత ముఝమేం యార।
ఉనసే కరతా మైం అతి ప్యార॥
కేవట బనకర నావ చలాఊఀ।
భవ సాగర కే పార లగాఊఀ॥
యహ హై సబసే ఉత్తమ జ్ఞాన।
ఇససే తూ కర మేరా ధ్యాన॥
ఫిర హోవేగా మోహిం సామాన।
యహ కహనా మమ సచ్చా జాన॥
జో చాలే ఇసకే అనుసార।
వహ భీ హో భవసాగర పార॥